Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Ανακοίνωση-Δελτίο τύπου Για τα προεδρικά διατάγματα και το σχέδιο «Αθηνά»


Το Υπουργείο Παιδείας θέλει να προχωρήσει στην πραξικοπηματική εφαρμογή του σχεδίου «Αθηνά» και γι’ αυτό κατέθεσε 36 προεδρικά διατάγματα για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ το βράδυ της 23ης Απριλίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτά έχουν να κάνουν με τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων και τις ιδρύσεις σχολών, με 23 να αφορούν ΑΕΙ και 13 ΤΕΙ. Με την «πρωτιά» της
ΔΑΠ στις εκλογές και τις συγχαρητήριες δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά προς αυτήν ότι «οι φοιτητές αποδέχονται τις μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση», δόθηκε το πράσινο φως για την επίσπευση της κατάθεσής τους. Ταυτόχρονα, δεν είναι τυχαία η περίοδος που γίνεται η κίνηση αυτή, καθώς έρχεται λίγο πριν από τις διακοπές του Πάσχα και βρίσκει τις σχολές εκ των πραγμάτων κλειστές.
Στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων οι αλλαγές που ανακοινώθηκαν είναι οι εξής: Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (δεν λειτουργεί) καταργείται, όπως επίσης καταργείται και η Σχολή Επιστημών και Τεχνολογιών και τα Τμήματα της εντάσσονται: 1) το Τμήμα Βιολόγων Εφαρμογών και Τεχνολογιών στην υπό ίδρυση νέα Σχολή Επιστημών Υγείας μαζί με την Ιατρική και 2) το Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης Υλικών στη Σχολή Θετικών Επιστημών. Παράλληλα, ιδρύονται και οι ακόλουθες Σχολές: 1) Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών, στην οποία εντάσσεται το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, και 2) Καλών Τεχνών, στην οποία εντάσσεται το Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης.
Όσο και να θέλουν να παρουσιάσουν πως το σχέδιο «Αθηνά» αφορά μόνο τις σχολές στις οποίες γίνονται οι πρώτες αλλαγές, στην πραγματικότητα αφορούν την ίδια τη διάρθρωση των σχολών, των πτυχίων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων που αυτές θα δίνουν. Το σχέδιο «Αθηνά» συνδέεται με τους προηγούμενους νόμους πλαίσιο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, όπου μαζί με την προσπάθεια για τη συγκρότηση των Συμβουλίων Διοίκησης, το Υπουργείο στοχεύει στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθωσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνολικά. Την ίδια στιγμή, με το πρόσχημα της κρίσης, υπάρχει πίεση και από πλευράς κυβέρνησης-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. για τη διαμόρφωση του πανεπιστημίου της αγοράς.
Ενώ αρχικά είχει δωθεί ένα αυστηρό χρονικό περιθώριο για τη «διαβούλευσή» και ψήφισή του μέχρι τις αρχές του Μάρτη, η διαδικασία αυτή έχει παγώσει χάρη στις δυναμικές κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Σε συνέχεια διάφορων νομοθετικών ρυθμίσεων που δεν έχουν ψηφιστεί εντός Βουλής, η κυβέρνηση προσπαθεί να «νομιμοποιήσει» την εφαρμογή του σχεδίου «Αθηνά» μέσω προεδρικών διαταγμάτων. Μέσα σε μία νύχτα καταργούν και ιδρύουν σχολές, αφήνοντας στον αέρα χιλιάδες φοιτητές. Ταυτόχρονα, προσπαθούν να προλάβουν την προθεσμία για την κατάθεση των μηχανογραφικών, ενώ υπάρχει σημαντική μείωση των εισακτέων.
Απέναντι σε όλα αυτά, το φοιτητικό κίνημα έχει ήδη καταφέρει να μπλοκάρει μεγάλο κομμάτι των αλλαγών που φέρνει το σχέδιο «Αθηνά», με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Φιλοσοφική Αθήνας και το ΤΕΙ Πάτρας. Ακόμα κι αν η κατάθεση των προεδρικών διαταγμάτων έρχεται σε μία αντικειμενικά δύσκολη περίοδο, χρειάζεται το επόμενο διάστημα να προχωρήσουμε ξανά σε διαδικασίες Γενικών Συνελεύσεων εντός των σχολών. Οι φοιτητές πρέπει να έχουν ξεκάθαρη θέση ενάντια στη διάλυση των πτυχίων τους και της εργασιακής τους προοπτικής. Δεν θα δεχτούμε κανέναν να μας πει πώς θα σπουδάσουμε και πώς θα ζήσουμε! Θα συνεχίζουμε στο δρόμο του αγώνα για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών και αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων!



Σχήματα ΕΑΑΚ Ιωαννίνων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

1η Μάη:ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ


     Έχουν περάσει 127 χρόνια από τη ματωμένη 1η Μαΐου 1886 του εργατικού ξεσηκωμού στο Σικάγο,όπου τα εργατικά συνδικάτα ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες καθώς και καλύτερες συνθήκες εργασίας.Το νόημα της,όχι μόνο δεν εχουν καταφέρει να το σβήσουν,αλλά αναπαράγεται και αποτελεί και παράδειγμα για νέους κοινωνικούς αγώνες και νέες διεκδικήσεις.Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις από τη πρώτη στιγμή προσπάθησαν να τσακίσουν τη Πρωτομαγιά με το ξύλο,με σφαίρες και στη συνέχεια προσπάθησαν να την ‘’εξαγοράσουν’’ μετατρέποντάς τη σε επίσημη αργία και σε γιορτή των λουλουδιών.Στη φετινή εργατική πρωτομαγιά,η κυβέρνηση ύστερα από απαίτηση του εμπορικού κεφαλαίου και των πολυεθνικών αποφάσισε να ‘’μεταφέρει’’ την αργία της Πρωτομαγιάς για την Τρίτη 7 Μάη,όμως τα συνδικάτα ως απάντηση στην κίνηση αυτή,έχουν κηρύξει πανεργατική παννελαδική Απεργία για την Τετάρτη 1η Μάη. 

    Σήμερα πιο πολύ απο κάθε άλλη φορά η επέτειος της Πρωτομαγιάς βρίσκει το νόημά της στους σύγχρονους αγώνες της πληττόμενης πλειοψηφίας κι αυτό γιατί σήμερα όπως και τότε,η κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος έχει οδηγήσει στην ισοπέδωση βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών στην εργασία όπως η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων,η επίθεση της εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς,η διάλυση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και οι απολύσεις και οι μισθοί πείνας που προκύπτουν απο τα νέα μέτρα και τη πολιτική της κυβέρνησης-Ε.Ε-ΔΝΤ. 

    Μπροστά σε αυτή την επίθεση του κεφαλαίου στις δυνάμεις εργασίας ,η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί είναι μέσα από τους ανυποχώρητους συλλογικούς αγώνες.Πρέπει η νεολαία και οι εργαζόμενοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και μέσα απο το κίνημά τους να επιβάλλουν την άρνηση-διαγραφή του χρέους και την έξοδο απο την Ευρωζώνη και την ΕΕ που βρίσκονται πίσω από κάθε αντιλαικό μέτρο. Κόντρα σε όσους θέλουν να μας πείσουν πως κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφή, η ίδια η πραγματικότητα τους διαψεύδει με την καταστροφή του παρόντος και του μέλλοντος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Ειδικά η νεολαία πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή αυτης της μάχης ακριβώς γιατί είναι αυτή που καλείται να πληρώσει τις συνέπειες αυτής της κρίσης με το χειρότερο τρόπο. 


    Καλούμε το σύλλογο να συμμετέχει στη πανεργατική παννελλαδική Απεργία με τον Συντονισμό των Πρωτοβάθμιων Σωματείων.
                                                  Σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στο Φυσικό

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Aποτελέσματα Φοιτητικών εκλογών στο Φυσικό Ιωαννίνων





Ψήφισαν 221                 Εγκυρα 210              Ακυρα 11    Λευκά 2
                                     Ψήφοι     Εδρες
ΠΚΣ                               66           3
ΔΑΠ                               62           3
ΕΑΑΚ-Αντι★Υλη            38           2
Αγ.Κινήσεις                   29           1
ΠΑΣΠ                             13           0

Για την Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση στο Φυσικό Ιωαννίνων,το ποσοστό είναι στο 18,1%
παρουσιάζοντας μια μεταβολή +2,00 % από τις περσινές εκλογές,κερδίζοντας και δεύτερη έδρα.

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην ανεργία και την εξαθλίωση, στο ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση της παιδείας
Οργανώνουμε-Μαζικοποιούμε τις Συνελεύσεις μας-Παίρνουμε αγωνιστικές αποφάσεις


          Aντι★Υλη σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στο Φυσικό Ιωαννίνων

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

ΔΕ ΧΩΡΑΜΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ, ΔΕ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!


   Διανύουμε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία οι λαοί είτε θα επιλέξουν να ζήσουν σε συνθήκες άγριας λιτότητας, οικονομικής ύφεσης, φτώχειας και εξαθλίωσης είτε θα επιλέξουν να συγκρουστούν με αυτούς που επιδιώκουν να τους συντρίψουν, δηλαδή το παγκόσμιο κεφάλαιο, τις τράπεζες, την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Ξεκάθαρες είναι πλέον οι στρατηγικές στοχεύσεις ΕΕ-ΔΝΤ για τους λαούς της Ευρώπης με την κατάσταση που έχει επιβληθεί στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Τελευταίο θύμα αυτής της επίθεσης είναι η Κύπρος, ο μέχρι πρότινος ‘’οικονομικός και επενδυτικός παράδεισος’’, η οποία μετά την ένταξή της στο μηχανισμό στήριξης καλείται να επιβεβαιώσει ότι κανένα κράτος δε μπορεί να ξεφύγει από τις συνθήκες σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιβάλλουν τράπεζες και ΕΕ. Από αυτή την κατάσταση που διαμορφώνεται συμπεραίνουμε ότι για την κρίση στην Ελλάδα δεν ευθύνεται ούτε ο υπερδιογκωμένος δημόσιος τομέας ούτε το ‘’μαζί τα φάγαμε’’, αλλά η υπερσυσσώρευση κέρδους στα χέρια των λίγων.
   Πρώτη από όλες τις χώρες η Ελλάδα κλήθηκε να παίξει το ρόλο του πειραματόζωου των πιο σκληρών πολιτικών λιτότητας τις οποίες εφαρμόζει η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ συνεχίζοντας το έργο των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου. Οι περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, η απελευθέρωση των απολύσεων, η διάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η κατάργηση των κοινωνικών παροχών επιβάλουν στην κοινωνία να ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης με την ανεργία να αγγίζει το 60% στη νεολαία, την αύξηση του ποσοστού των αυτοκτονιών, τους θανάτους από ασιτία να γίνονται συχνό φαινόμενο και το 1/3 των οικογενειών να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, στοιχεία που χαρακτηρίζουν χώρες που ζουν σε κατάσταση πολέμου.
   Κυβέρνηση και ΜΜΕ προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι μπροστά στη διάλυση κάθε εργατικού κεκτημένου και την αφαίρεση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, μονόδρομος είναι η σιωπή, η υποταγή, η ‘’τάξη και η ασφάλεια’’. Παρόλα αυτά, η φωνή της θιγόμενης πλειοψηφίας ακούγεται από τις μαχητικές απεργίες των ναυτεργατών, των εργαζομένων στο μετρό, τις κινητοποιήσεις των αγροτών, τον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές μέχρι τη ΒΙΟ.ΜΕ (ένα από τα πιο ελπιδοφόρα παραδείγματα εργατικής αντίστασης), που ενάντια στα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών αγωνίζονται για γη και ελευθερία την οποία οι εργάτες αποφάσισαν να πάρουν στα χέρια τους, επιβεβαιώνοντας έτσι το σύνθημα ‘’εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά’’. Έχοντας σαν παρακαταθήκη το κίνημα των πλατειών και τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, εργαζόμενοι και νεολαία έχουν βρει νέες μορφές αντίστασης, οργάνωσης και αλληλεγγύης, όπως είναι οι λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές, οι εργατικές λέσχες, οι πρωτοβουλίες ανυπακοής στα χαράτσια , τα κοινωνικά ιατρεία και τα κοινωνικά φροντιστήρια επιδιώκοντας αφενός να καλύψουν άμεσες ανάγκες του πληθυσμού και αφετέρου να ψηλαφίσουν ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας.
   Η κυβέρνηση, υιοθετώντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής, της βίας και της καταστολής επιδιώκει να εφαρμόσει τα πλήρως απονομιμοποιημένα, από την κοινωνική πλειοψηφία, μέτρα. Χρησιμοποιούν το χουντικό μέτρο της επιστράτευσης για να διαλύσουν απεργίες, διώκουν εργαζόμενους για αγωνιστική συνδικαλιστική δράση, καταστέλλουν άγρια τις κινητοποιήσεις, εισβάλλουν σε κοινωνικούς χώρους καικαταλήψεις, παραβιάζουν τα προσωπικά δεδομένα, επιτίθενται στην τέχνη και στην ελευθεροτυπία και επαναφέρουν τους βασανισμούς στα σύγχρονα κολαστήρια της ΓΑΔΑ. Απώτερος σκοπός όλων αυτών είναι να καταπνίξουν κάθε φωνή αντίστασης και να δώσουν την εικόνα ότι όποιος δεν ''κάθεται στ’ αυγά του'', θα τιμωρείται.
   Στην ακροδεξιά ατζέντα που εφαρμόζει η κυβέρνηση, έρχεται να συνεισφέρει με τη δράση της η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, η οποία έχοντας το προφίλ της ‘’αντισυστημικής’’ δύναμης, επιτίθεται στα πιο αδύναμα και εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα, δηλαδή τους μετανάστες, τους άστεγους , τους τοξικομανείς, αλλά και σε αγωνιστές του κινήματος και απεργούς. Στην πραγματικότητα, είναι γέννημα-θρέμμα αυτού του συστήματος, καθώς στηρίζει τους εφοπλιστές στη βουλή, συγκαλύπτει το σκάνδαλο με τη λίστα Λαγκάρντ, ψηφίζει υπέρ της ενοικίασης ελληνικών νησιών από πολυεθνικές και ουσιαστικά τάσσεται στο πλευρό της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και των τραπεζών. Η ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης, οι συνθήκες κοινωνικού κανιβαλισμού που έχουν επιβάλει στο λαό η Τρόικα και η ΕΕ, καθώς και η γκαιμπελική προπαγάνδα των ΜΜΕ, δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για την έκφραση και την ανάπτυξη της ιδεολογίας και των πρακτικών της Χρυσής Αυγής. Έτσι, ελλοχεύει ο κίνδυνος ενσωμάτωσης της φασιστικής αντίληψης αν το κίνημα και ολόκληρη η κοινωνία δεν αντισταθούν στο φασισμό και τη βία του στέλνοντας τον μια και καλή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

                                                        Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

   Το σχέδιο «Αθηνά» είναι αυτή τη στιγμή η αιτία που μία σειρά από ΤΕΙ και ΑΕΙ σε όλη τη χώρα ‘’βράζουν’’. Το σχέδιο προβλέπει τη συγχώνευση τμημάτων και σχολών, με αποτέλεσμα να κλείνουν ολόκληρα ιδρύματα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Στην πραγματικότητα με το σχέδιο «Αθηνά» πετιούνται στο δρόμο χιλιάδες συνάδελφοι μας (κυρίως οι σπουδαστές των ΤΕΙ, τα οποία και αποτελούν έναν από τους βασικούς στόχους του σχεδίου), που δεν μπορούν υπό τέτοιες συνθήκες να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Η όποια εργασιακή μας προοπτική εξοντώνεται, αφού τα δικαιώματα των πτυχίων στην εργασία εκμηδενίζονται και μας δηλώνουν ότι θα μείνουμε άνεργοι. Τμήματα συγχωνεύονται ή κλείνουν με αποτέλεσμα οι χιλιάδες νέοι και νέες που πετιούνται έξω από τις σχολές και αυτοί που δεν θα μπορέσουν να εισαχθούν σε κάποια σχολή να αναζητήσουν αναγκαστικά την τύχη τους στα Ιδιωτικά Κολέγια και Κέντρα μεταλυκειακής εκπαίδευσης που συνεχώς αυξάνονται.
   Παράλληλα, το σχέδιο «Αθηνά», εκτός από το δήθεν καθαρά οικονομικό κομμάτι, περί εξορθολογισμού των δαπανών για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, έρχεται να εξυπηρετήσει μία πάγια πολιτική στόχευση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, την προσαρμογή του πανεπιστημίου και των αποφοίτων του στις ανάγκες τις αγοράς. Με τη διάλυση των γνωστικών αντικειμένων αποδυναμώνονται πτυχία και απόφοιτοι, ενώ παράλληλα εντείνεται και νομιμοποιείται η ευθεία επέμβαση στο πανεπιστήμιο, στα προγράμματα σπουδών και στα πτυχία, ακόμα και για τις σχολές που έμειναν στο απυρόβλητο.
   Η προσπάθεια αυτή συμπληρώνεται με τη σταδιακή εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, δηλαδή το διορισμό των Συμβουλίων Ιδρύματος, τη συγκρότηση πρότυπων εσωτερικών κανονισμών, τις διαγραφές φοιτητών και τις διασπάσεις προγραμμάτων σπουδών. Τέλος, το σχέδιο «Αθηνά», χρησιμοποιεί την αξιολόγηση σα μοχλό πίεσης για όλα τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Ο κίνδυνος του κλεισίματος – ειδικά για τις σχολές που δεν θα θεωρηθούν «αποδοτικές» - θα έχει ως αποτέλεσμα την αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών με βάση τις ανάγκες της αγοράς, τη διάσπαση των πτυχίων σε δύο κύκλους με εισαγωγή διδάκτρων.
   Στην συγκυρία αυτή, εντείνεται η επίθεση στο φοιτητικό συνδικαλισμό τόσο από το Υπουργείο Παιδείας με την προώθηση της λογικής της ατομικότητας και των προσωπικοτήτων αντί της συλλογικότητας (πρόταση για διενέργεια εκλογών για την ανάδειξη ενός και μόνο φοιτητικού εκπροσώπου, με ενιαία λίστα από τις φοιτητικές εκλογές), όσο και από τις καθεστωτικές δυνάμεις (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) εντός των σχολών που απαξιώνουν και υπονομεύουν συστηματικά το ανώτατο και αμεσοδημοκρατικό όργανο των φοιτητικών συλλόγων, τις Γενικές Συνελεύσεις. Ταυτόχρονα, είτε μεταφέρουν τις συζητήσεις που αφορούν όλους τους φοιτητές σε κλειστές διαδικασίες, όπως τα διοικητικά συμβούλια, είτε τα μπλοκάρουν κι αυτά δια της απουσίας τους σε μια προσπάθεια αποδόμησης όλων των οργάνων των φοιτητικών συλλόγων. Η ΔΑΠ είναι αυτή που μέσα σε ΑΕΙ-ΤΕΙ έρχεται να εφαρμόσει και να ολοκληρώσει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Χαρακτηριστικές είναι και οι πρόσφατες θέσεις της, στις οποίες προτείνει πανεπιστημιακή αστυνομία, άρση του ασύλου, μη κρατικά κολλέγια και είσοδο των επιχειρήσεων στα ιδρύματα. Μέσω της ΔΑΠ εκφράζεται ταυτόχρονα κι ένα κομμάτι κόσμου που στηρίζει την Χρυσή Αυγή. Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο αυτό που έχουν μέσα από αγώνες καθιερώσει εδώ και δεκαετίες: έξω οι φασίστες από τις σχολές και τις γειτονιές μας. Στην ίδια τροχιά κινείται και η ΠΑΣΠ (όπου υπάρχει), η οποία από τη μία προβάλλει ένα ψευτοαγωνιστικό προφίλ και από την άλλη υλοποιεί τα κυβερνητικά σχέδια. Από την άλλη, η ΠΚΣ (ΜΑΣ/ΚΝΕ), με τη συνηθισμένη διασπαστική της λογική, επιμένει σε ένα ηττοπαθές σχέδιο υποτιμώντας τις διαδικασίες των συλλόγων και εν τέλει το φοιτητικό κίνημα και μεταθέτει κάθε προσπάθεια για νίκες σε ένα μακρινό αύριο της ‘’λαϊκής εξουσίας’’. Τέλος, η ΑΡΕΝ παρόλο που αποτελεί κομμάτι του κινήματος, αρνείται την συγκρότηση σχεδίου για αυτό, αλλά και για τους φοιτητές και το Πανεπιστήμιο εναποθέτοντάς τα όλα στην αυριανή κυβέρνηση της αριστεράς, στηρίζοντας στην ουσία τη λογική της ανάθεσης.
   Οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν για τις καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΠ,ΠΑΣΠ) μια μάχη συσχετισμών. Μια απολιτίκ διαδικασία, που προκύπτει μετά από party και σφηνάκια, αποπροσανατολίζοντας τους φοιτητές από οποιοδήποτε πραγματικό πρόβλημα προκύπτει. Μια διαδικασία που στοχεύει στην εκλογή φοιτητικών αντιπροσώπων, οι οποίοι αυθαίρετα θα καθορίζουν τις τύχες των φοιτητών εξυπηρετώντας τα κομματικά τους συμφέροντα. Για εμάς, οι εκλογές δεν είναι μια προσωποκεντρική-ψηφοθηρική διαδικασία, αλλά μια αποτύπωση των πολιτικών σχεδίων και προτάσεων που έχουν τεθεί στους συλλόγους και μια μάχη ενάντια στις πρακτικές της αυθαιρεσίας των καθεστωτικών παρατάξεων Μια μάχη που δεν αρχίζει με τις εκλογές και δεν τελειώνει εκεί. Πρέπει εμείς να αποφασίσουμε ΓΙΑ ΕΜΑΣ και πιστεύουμε πως η ενεργή συμμετοχή των φοιτητών σε κάθε διαδικασία του συλλόγου είναι απαραίτητη.

   Στον αγώνα για ένα καλύτερο σήμερα και αύριο,

         σε καλούμε να πορευτούμε μαζί.

   Ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση είμαστε με την εξουσία των Γενικών Συνελεύσεων, με τις αμεσοδημοκρατικές, δηλαδή, διαδικασίες στις οποίες κάθε φοιτητής μπορεί να έχει λόγο. Πιστεύουμε πως οι αγώνες μπορούν να κερδίζουν όταν γίνονται υπόθεση στα χέρια του κόσμου. Διεκδικούμε μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις τα δικαιώματά μας για τις σύγχρονες ανάγκες μας, με στόχο την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα καπιταλιστικά δεσμά και το καθεστώς της εκμετάλλευσης και της μισθωτής δουλείας. Πιο συγκεκριμένα, διεκδικούμε την ανατροπή της συγκυβέρνησης μέσα από τις μάχες του εργατικού και του νεολαιίστικου κινήματος, τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από ΕΕ-ΔΝΤ, την κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο, την απαγόρευση των απολύσεων, τη νομιμοποίηση των μεταναστών και ίσα δικαιώματα για όλους τους εργάτες για να ζήσουμε με αξιοπρεπείς όρους θέτοντας βάσεις για την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας που δε θα βασίζεται σε κέρδη αλλά στις ίδιες της τις ανάγκες. Παλεύουμε για Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν και όχι πτυχιούχους δύο ταχυτήτων, ενιαίες σχολές, ενιαία πτυχία, χωρίς ειδικεύσεις, καταρτίσεις και δια βίου κυνήγι προσόντων. Απαιτούμε τα μέγιστα επαγγελματικά δικαιώματα και πτυχία με αντίκρισμα, δουλειά για όλους, μισθούς για μια αξιοπρεπή ζωή.
   Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος της αδιαφορίας, της αποχής, της ατομικής πορείας οδηγεί στον ίδιο γκρεμό που οδηγεί και η συνέχιση αυτής της πολιτικής. Πρόκειται ουσιαστικά για αποδοχή, σύμπραξη στη δολοφονία όλης της γενιάς μας.
   Στήριξη των δυνάμεων του αγώνα, των δυνάμεων των νικηφόρων προοπτικών, των δυνάμεων που λένε ρητά πώς ο άλλος δρόμος που χαράχτηκε στην κοινωνία, μπορεί να γίνει άλλος δρόμος και για το πανεπιστήμιο, για την εκπαίδευση. Των δυνάμεων της ανατρεπτικής Αριστεράς.

Στις 17 Απρίλη στηρίζουμε-ψηφίζουμε
τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα της ΕΑΑΚ

ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ,
ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Σχήματα ΕΑΑΚ Ιωαννίνων
Σε ΑΕΙ-ΤΕΙ


Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Καταγγελία Ε.Α.Α.Κ. | Για τα γεγονότα στο Πα.Μακ. την Πέμπτη 4/4


Την Πέμπτη 4/4 στο Πα.Μακ μέλη των Ε.Α.Α.Κ., καθώς και άλλα μέλη αριστερών δυνάμεων που βρίσκονταν στο Πανεπιστήμιο δέχτηκαν τραμπουκική και δολοφονική επίθεση από φασιστική συμμορία.

Καταγγέλλουμε την δολοφονική επίθεση των φασιστοειδών. Πρόκειται για πολιτικούς απόγονους των ταγματασφαλιτών, των δοσίλογων, των γερμανοτσολιάδων που χτυπάνε σε κάθε γωνία από σχολεία, γειτονιές και πανεπιστήμια, μετανάστες, εργαζομένους όπως και κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος.

Ήρθαμε αντιμέτωποι με εκείνους που μαχαιρώνουν, που δολοφονούν που αποτελούν το μακρύ χέρι του συστήματος. Για μια ακόμη φορά πήραν την απάντηση ότι ο φασισμός δεν έχει θέση πουθενά. Ότι η νεολαία και ολόκληρη η κοινωνία θα βρεθεί απέναντί τους. Όπως άλλωστε έχει βρεθεί όλο το τελευταίο διάστημα γιγαντώνοντας την αντιφασιστική πάλη σε κάθε χώρο.

Δηλώνουμε ότι οι φοιτητές αυτοί καμία θέση δεν έχουν στους Φοιτητικούς Συλλόγους. Απαιτούμε την άμεση διαγραφή τους από τους Φοιτητικούς Συλλόγους- όπου και αν βρίσκονται- στη βάση των καταστατικών των συλλόγων που κερδήθηκαν και κατακτήθηκαν από τους μαζικούς αγώνες του φοιτητικού κινήματος εδώ και δεκαετίες. Το φοιτητικό κίνημα έχει δείξει ξεκάθαρα ‘ότι άτομα με φασιστικές αντιλήψεις  και δράσεις δεν χωρούν στους συλλόγους.

 Η συγκεκριμένη επίθεση είναι ξεκάθαρα πολιτική. Ως Ε.Α.Α.Κ. θα συνεχίσουμε να παλεύουμε ενάντια στο φασισμό, τις ρίζες και τη δράση του, να παλεύουμε για μαζικούς, δημοκρατικούς, φοιτητικούς συλλόγους.

Τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν. Θα μας βρίσκουν απέναντί τους, όπως και μας βρήκαν μπροστά τους για την προάσπιση του Δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, του Ασύλου και του πολιτικού μας χώρου. Είναι αναγκαιότητα όλοι οι φοιτητές και ολόκληρη η κοινωνία να συσπειρωθούμε προκειμένου να απαντήσουμε συλλογικά απέναντι σε τέτοιες μεθόδους και λογικές, απέναντι στην φασιστική απειλή. Ο λαός μας δεν πρέπει να ξεχνά τι σημαίνει φασισμός. Όπως τον τσακίσαμε τότε, οφείλουμε και στο σήμερα να φανούμε αντάξιοι των αγωνιστών που τον πολέμησαν.

Καλούμε όλους τους φοιτητές να δώσουμε συλλογικά την μάχη απέναντι στον φασισμό. Να καταδικάσουμε με μαζικούς αγώνες την πολιτική που τον γεννά, τον τρέφει και τρέφεται απ’ αυτόν. Να στείλουμε το μήνυμα παντού : ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΑΠΟ  ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

2 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΑ: ΤΟΣΟ ΙΔΙΑ ΜΑ ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ


2 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΑ: ΤΟΣΟ ΙΔΙΑ ΜΑ ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ


- φοιτητές οι οποίοι συζητούν με τους  συναδέλφους για πράγματα τα οποία   αφορούν τη ζωή τους
-φοιτητές που το μόνο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι να παρακολουθούν μάθημα.   
 –φοιτητές με προβληματισμούς αλλά και συλλογικές προτάσεις και λύσεις.
–φοιτητές  που ναι μεν μπορεί να έχουν προβληματισμούς αλλά με ατομικές προτάσεις και ατομικές λύσεις(αν υπάρχουν).                      
  -φοιτητές οι οποίοι μέσα από μαζικές  διαδικασίες παίρνουν συλλογικές αποφάσεις διεκδικούν και  παλεύουν εναντιωμένοι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.
-φοιτητές οι οποίοι δεν διεκδικούν τίποτα ,χωρίς να έχουν ενδιαφέρον για το τι λέει ο κάθε συνάδερφός τους ,και ας έχει ίδια συμφέροντα με εκείνον χωρίς καμία συλλογική διεκδίκηση.
-Φοιτητές οι οποίοι μπορούν να εναντιωθούν συλλογικά είτε αυτό είναι νόμος  Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου  είτε αυτό είναι καθηγητική αυθαιρεσία καθώς και εναντίωση σε πολιτικές που αφορούν όλo τo κοινωνικό σύνολο.
-φοιτητές αν όχι απλά υποταγμένοι ,στην καλύτεροι εναντιόμενοι  ατομικά με μόνους  εκτεθειμένους τους εαυτό τους χωρίς αποτελέσματα σε ζητήματα που αφορούν όλους τους φοιτητές.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:                                                                                                               
 Εάν θέλουμε να ανήκουμε στη 2η  κατηγορία φοιτητών, τότε θέλουμε να ανήκουμε στη κατηγορία η οποία είναι καταδικασμένη βάση των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων(νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, σχέδιο ΑΘΗΝΑ) καθώς και των πολιτικών της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ  στο να μην έχουν ούτε ίχνος  δημόσιας και δωρεάν παιδείας, να μην έχουν το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία καθώς και το δικαίωμα στην υγεία. Αν θα διαλέγουμε να  μένουμε άπραγοι την ίδια στιγμή που μειώνεται ο προϋπολογισμός του πανεπιστημίου κατά 70% τα τελευταία 3 χρόνια σε μια προσπάθεια απαξίωσης- διάλυσης του πανεπιστημίου, την ίδια στιγμή που συμφοιτητές μας δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν και αναγκάζονται να ξενοικιάσουν ή και να μην σπουδάσουν καν, ενώ κάθε ένας από μας θα μπορούσε να είναι στη θέση τους(αν δεν είμαστε ήδη). Αν θα κάτσουμε άπραγοι ενώ βάζουν επιχειρήσεις μέσα στα πανεπιστήμια, διαμορφώνοντας ένα πρότυπο φοιτητή ο οποίος θα είναι υπάκουος και το μόνο που θα κάνει είναι να διαβάζει χωρίς να έχει καν στο μυαλό του να αντιδράσει σε ότι και αν του λένε ,χωρίς καν να του αφήνουν το χρόνο να σκεφτεί. Αν θα επιτρέψουμε την μετατροπή των πτυχίων ,τα οποία αρχικά μέχρι πριν λίγα χρόνια σου εξασφάλιζαν κάποια βασικά πράγματα (π.χ. τις απαραίτητες γνώσεις για το αντικείμενο που σπουδάζεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας) σε έναν φάκελο προσόντων χωρίς να σου εξασφαλίζει το οτιδήποτε, απλά ένα χαρτί που σου λέει τι μαθήματα έχεις πάρει, χωρίς να σου πιστοποιεί ότι έχεις τελειώσει κάποιo τμήμα, απλά βάζοντάς σε να τρέχεις να μαζεύεις πιστωτικές μονάδες, έχοντας ως συνέπεια να σε ρίχνουν στα αφεντικά-καρχαρίες να σε κατασπαράξουν δίνοντάς σου(εάν βρεις δουλειά) τρεις και εξήντα χωρίς ασφάλεια, χωρίς υγεία,χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα. Εάν θα είμαστε αυτοί που δεν θα αντιδράμε σε ότι πλήττει το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας , ως μέρος της και ως μελλοντικοί εργαζόμενοι. 
Όπως λέει και ο Α.Einstain ’Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.’
Η απόφαση για το αν θέλουμε να γίνουμε γενιά της υποταγής, μιας γενιάς η οποία θα ανέχεται ό,τι της επιβάλλουν αυταρχικά χωρίς να αποφασίζει η ίδια για τον εαυτό της ή εάν θα ανήκουμε στη γενιά η οποία δεν θα πληρώνει τα σπασμένα κανενός μεγαλοεπιχειρηματία, καμιάς κυβέρνησης , καμιάς Ε.Ε., καμιάς τρόικας.
 Εάν θέλουμε να διεκδικήσουμε πράγματα με κέντρο τον άνθρωπο, χωρίς φυλετικούς διαχωρισμούς , να μην βλέπουμε τους ανθρώπους σαν αριθμούς αλλά σαν ανθρώπους, να αποφασίζουμε εμείς για εμάς, να διεκδικούμε απ το πιο μικρό και ουσιαστικό όπως το δωρεάν σύγγραμμα, εώς και την ανατροπή ολόκληρων νόμων αλλά και πολιτικών τότε έχουμε διαλέξει τον δρόμο του αγώνα. Ο δρόμος  που έχουμε επιλέξει είναι αυτός της συνδιαλλαγής με τους συμφοιτητές  μας , της παράθεσης προβληματισμών, ιδεών και απόψεων καθώς και την λήψη αποφάσεων και των διεκδικήσεων πάνω σε αυτές. Διεκδικήσεις για ΔΗΜΟΣΙΑ- ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, για αξιοπρεπή εργασία-εργασία για όλους καθώς και για μια κοινωνία με κέντρο τον άνθρωπο και όχι το χρήμα.
ΓΙΑΤΙ Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ.
                                          Σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στο Φυσικό

          ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ


Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Εκδήλωση-Συζήτηση: Η διάλυση των Κοινωνικών Αγαθών | Σχήματα ΕΑΑΚ Ιωαννίνων


Η διάλυση των κοινωνικών αγαθών και η αντίσταση στο χώρο της υγείας, της παιδείας και τον συγκοινωνιών.

Ομιλητές:
-Σταύρος Μανίκας, συνδικαλιστής ΕΘΕΛ
-Γιάννης Κούτρας, γιατρός, μέλος ΔΣ ΕΝΙΘ
-Ελίνα Τσαλίκη, φοιτήτρια ΒΕΤ

Πέμπτη 11 Απριλίου, 13:00, Αμφιθέατρο Φυσικού

Σχήματα ΕΑΑΚ Ιωαννίνων